![]() |
![]() |
|
| به شانه ام زدی که تنهاییم را تکانده باشی.به چه دل خوش کردی ؟ به تکاندن برف از شانه آدم برفی. |
|
فرشته زمین کودکی که آماده تولد بود نزد خدا رفت و از او پرسید : می گویند فردا شما مرا به زمین می فرستید،اما من به ابن کوچکب و بدون هیچ کمکی چگونه می توانم برای زندگی به آنجا بروم ؟ خداوند پاسخ داد : در میان تعداد بسیاری از فرشتگان،من یکی را برای تو در نظر گرفته ام،او از تو نگهداری خواهد کرد. اما کودک هنوز اطمینان نداشت که می خواهد برود یا نه : اما من اینجا در بهشت هیچ کاری جز خندیدن و آواز خواندن ندارم و اینها برای شادی من کافی هستند. خداوند لبخند زد : فرشته تو برایت آواز خواهد خواند و هر روز به تو لبخند خواهد زد تو عشق او را احساس خواهی کرد و شاد خواهی بود. کودک ادامه داد : من چگونه می توانم بفهمم مردم چه می گویند وقتی زبان آنها را نمی دانم ؟... خداوند او را نوازش کرد و گفت : فرشته ی تو،زیباترین و شیرین ترین واژه هایی را که ممکن است بشنوی در گوش تو زمزمه خواهد کرد و با دقت و صبوری به تو یاد خواهد داد که چگونه صحبت کنی. کودک با ناراحتی گفت :وقتی می خواهم با شما صحبت کنم،چه کنم ؟اما خدا برای این سوال هم پاسخی داشت : فرشته ات دستهایت را در کنار هم قرار خواهد داد و به تو یاد می دهد که چگونه دعا کنی. کودک سرش را برگرداند و پرسید : شنیده ام در زمین انسانهای بد هم زندگی می کنند،چه کسی از من محافظت خواهد کرد ؟فرشته ات از تو محافظت خواهد کرد،حتی اگر به قیمت جانش هم تمام شود. کودک با نگرانی ادامه داد : اما من همیشه به این دلیل که دیگر نمی توانم شما را ببینم ناراحت خواهم بود.خداوند لبخند زد و گفت : فرشته ات همیشه درباره ی من با تو صحبت خواهد کرد و به تو راه بازگشت نزد من را خواهد آموخت،گرچه من همیشه کنار تو خواهم بود. در آن هنگام بهشت آرام بود اماصداهایی از زمین شنیده می شد. کودک فهمید که به زودی باید سفرش را آغاز کند.او به آرامی یک سوال دیگر از خداوند پرسید :خدایا!اگر من باید همین حالا بروم پس لطفا نام فرشته ام را به من بگویید ... خدامند شانه او را نوازش کرد و پاسخ داد : نام فرشته ات اهمیتی ندارد،می توانی او را مادر صدا کنی. 29 بهمن مصادف با سپندار مذگان روز عشاق ایرانی بر شما دوستان عزیز مبارک. چه خوب که روز عشاق باستان ایرانی رو به فرشتگان اصلی خودمان تبریک بگوییم. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 29 بهمن1386ساعت 15:56 توسط khode khoda |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
شباهنگام که تابوتم به دوش آشنایان حمل می گردد
تو هم ای آشنای سنگدل از خانه بیرون آی و با تنها کلامی کز درون قلب بر می خیزد بگو ای آشنا ، رفتی ، برو منزل مبارکباد. |
| پیوندها |
|
گره ی مادر وبگذر |
|
RSS
|