عشق

پیرمردی صبح زود از خانه اش خارج شد. در راه با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید عابرانی که رد می شدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند . .

پرستاران ابتدا زخمهای پیرمرد را پانسمان کردند. سپس به او گفتند: "باید ازت عکسبرداری بشه تا جائی از بدنت آسیب و شکستگی ندیده باشه "

پیرمرد غمگین شد، گفت عجله دارد و نیازی به عکسبرداری نیست .

پرستاران از او دلیل عجله اش را پرسیدند .

زنم در خانه سالمندان است. هر صبح آنجا می روم و صبحانه را با او می خورم. نمی خواهم دیر شود!

پرستاری به او گفت: خودمان به او خبر می دهیم.

 پیرمرد با اندوه گفت : خیلی متأسفم. او آلزایمر دارد. چیزی را متوجه نخواهد شد! حتی مرا هم نمی شناسد!

پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی داند شما چه کسی هستید، چرا هر روز صبح برای صرف صبحانه پیش او می روید؟ 

پیرمرد با صدایی گرفته ، به آرامی گفت: او نمی داند من چه کسی هستم اما من که می دانم او چه کسی است.

کار اشتباه

مردی هر روز در بازار گدایی می کرد و مردم با نیرنگی حماقت او را دست می انداختند.دو سکه به او نشان می دادند که یکی طلا بود و دیگری نقره.اما مرد همیشه سکه نقره را انتخاب می کرد.این داستان در تمام منطقه پخش شد.هر روز گروهی زن و مرد می آمدند و دو سکه به آن مرد نشان می دادند و آن مرد همیشه سکه نقره را انتخاب می کرد.

تا اینکه پیرمرد مهربانی از راه رسید و از اینکه او را اینطور دست می انداختند،ناراحت شد.در گوشه میدان به سراغش رفت و گفت :

هر وقت به تو دو سکه نشان دادند سکه طلا را بردار.اینطوری هم پول بیشتری گیرت می آید و هم دیگر دستت نمی اندازند.

مرد پاسخ داد :

ظاهرا حق با شماست،اما اگر سکه طلا را بردارم،دیگر مردم به من پول نمی دهند تا ثابت کنند که من احمق تر از آن هایم.شما نمی دانید تا حالا با این کلک چقدر پول گیر آورده ام.

((اگر کاری که می کنی،هوشمندانه باشد،هیچ اشکالی ندارد که تو را احمق بدانند))