خسته از نا مردم و از مرغ شب تنها ترم

آنقدر تنها که جز غم نباشد یاورم

حسرت پرواز دارم قدرت پرواز نیست

آن توانایی که دیدی رفت از بال و پرم

********************************

قلب یه خونه است

با دو تا اتاق دیوار به دیوار که غم و شادی مثل دو تا همسایه توی اون زندگی می کنند

 پس سعی کن با احتیاط شادی کنی تا غم بیدار نشه.

********************************

سر نوشت را نمی توان از سر نوشت

*******************************

امروز فردایی است که دیروز به فکرش بودیم

ای صمیمی

         ای دوست

گاه و بیگاه لب پنجره خاطره ام می آیی

         ای قدیمی

ای خوب

                         تو مرا یاد کنی یا نکنی

                                                                   من به یادت هستم

                             آرزویم همه سر سبزی توست !

تولد و مرگ را درمانی نیست،

                                         مهم آن است که فاصله میان این دو را شاد زندگی کنیم.

 تولدت مبارک

۸/۲۵

افسانه ی من

 گغتم که بیا کنون که من مستم ، مست
 ای دختر شوریده دل مست پرست
 گفتا که تو باده خوردی و مست شدی
 من مست باده می خواهم ، پست
 یک شاخه ی خشک ، زار و غمنک ، شکست
 آهسته فروفتاد و بر خاک نشست
 آن شاخه ی خشک ، عشق من بود که مرد
 وان خاک ، دلم ... که طرفی از عشق نیست
 جز مسخره نیست ، عشق تا بوده و هست
 با مسخرگی ، جهانی انداخته دست
 ای کاش که در دلطبیعت می مرد
 این طفل حرامزاده ، از روز الست
 صد بار شدم عاشق و مردم صد بار
 تابوت خودم به گور بردم صد بار
 من غره از اینکه صد نفر گول زدم
دل غافل از آنکه ،‌گول خوردم صد بار
 افسوس که گشت زیر و رو خانه ی من
 مرگ آمد و پر گشود در لانه ی من
 من مردم و زنده هست افسانه ی عشق
 تا زنده نگاهدارد افسانه ی من
 افسانه ی من تو بودی ای افسانه
 جان از کف من ربودی ، ای افسانه
 صد بار شکار رفتم دل خونین
 نشناختمت چه هستی ای افسانه

کارو

بنام خداوند حکیم           همه جفتند،ما تَکیم

صدا آمد،صدای زنگ در آمد

به دل امید دادم،دیدن رویت

گشودم در،بجای دیدن رویت گرفتم نامه ای در بر

گشودم،نامه را خواندم:

خبر از راه دوری بود          از جشن و سروری بود

رقیبم جای من بگرفته،سوی حجله گاه آرزو می رفت

شدم آماده رفتن،سفر کردم به کوی آرزوهایم:

ز پشت پرده های ارغوانی،رنگ تو را دیدم

تو را دیدم به همراه رقیبم،دست در بازو

عقب رفتم،دگر جایی نمی دیدم

دگر من از درخت آرزوها گل نمی چیدم

شنیدم از دلم این گفته را : ، یا رب

                                            شود خوشبخت یار آرزوهایم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

" اگر کسی را دوست دارید،برایش آرزوی خوشبختی کنید،حتی اگر این خوشبختی را با شما سهیم نباشد. "

اين ديوانگيست

که از همه گلهاي رُز تنها بخاطر اينکه خار يکي از آنها در دستمان فرو رفته است متنفر باشيم

که همه روياهاي خود را تنها بخاطر اينکه يکي از آنها به حقيقت نپيوسته است رها کنيم

که اميد خود را به همه چيز از دست بدهيم بخاطر اينکه در زندگي با شکست مواجه شده ايم

که از تلاش و کوشش دست بکشيم بخاطر اينکه يکي از کارهايمان بي نتيجه مانده است

که همه دستهايي را که براي دوستي بسوي ما دراز مي شوند بخاطر اينکه يکي از دوستانمان

رابطه مان را زير پا گذاشته است رد کنيم

که هيچ عشقي را باور نکنيم بخاطر اينکه در يکي از آنها به ما خيانت شده است

که همه شانس ها را لگدمال کنيم بخاطر اينکه در يکي از تلاشهايمان ناکام مانده ايم

به اميد اينکه در مسير خود هرگز دچار اين ديوانگي ها نشويم

و به ياد داشته باشيم که هميشه

شانس هاي ديگري هم هستند

دوستي هاي ديگري هم هستند

عشق هاي ديگري هم هستند

نيروهاي ديگري هم هستند

تنها بايد قوي و پُر استقامت باشيم و همه روزه در انتظار روزي بهتر و شادتر از روزهاي پيش

 باشيم

چه کسى کر است؟

مردى متوجه شد که گوش همسرش سنگين شده و شنوائيش کم شده است. به نظرش

رسيد که همسرش بايد سمعک بگذارد ولى نميدانست اين موضوع را چگونه با او

در ميان بگذارد. بدين خاطر، نزد دکتر خانوادگى شان رفت و مشکل را با او در

ميان گذاشت.

دکتر گفت براى اين که بتوانى دقيقتر به من بگويى که ميزان ناشنوايى همسرت

چقدر است آزمايش ساده اى وجود دارد. اين کار را انجام بده و جوابش را به

من بگو:

«ابتدا در فاصله ٤ مترى او بايست و با صداى معمولى مطلبى را به او بگو.

اگر نشنيد همين کار را در فاصله  ٣ مترى تکرار کن. بعد در ٢ مترى و به

همين ترتيب تا بالاخره جواب دهد.»

آن شب، همسر آن مرد در آشپزخانه سرگرم تهيه  شام بود و خود او در اتاق

تلويزيون نشسته بود. مرد به خودش گفت الان فاصله ما حدود ٤ متر است.

بگذار امتحان کنم.

سپس با صداى معمولى از همسرش پرسيد: عزيزم شام چى داريم؟

جوابى نشنيد.

بعد بلند شد و يک متر جلوتر به سمت آشپزخانه رفت و دوباره پرسيد: عزيزم

شام چى داريم؟

باز هم پاسخى نيامد.

باز هم جلوتر رفت و از وسط حال که تقريباً ٢ متر با آشپزخانه و همسرش

فاصله داشت گفت: عزيزم شام چى داريم؟

باز هم جوابى نشنيد.

باز هم جلوتر رفت و به در آشپزخانه رسيد. سوالش راتکرار کرد و باز هم جوابى نيامد.

اين بار جلوتر رفت و درست از پشت سر همسرش گفت: عزيزم شام چى داريم؟

زنش گفت: مگه کرى؟ براى پنجمين بار مى گويم: خوراک مرغ!

نتيجه اخلاقى

مشکل ممکن است آنطور که ما هميشه فکر مىکنيم در ديگران نباشد و عمدتاً در